Al 56 jaar thuis aan de Pelgrimsweg

Diny (82) en Henk (92) wonen al meer dan een halve eeuw in hun huis aan de Pelgrimsweg in Handel. Hier bouwden ze hun gezin op, werkten ze hard en waren ze actief voor de gemeenschap. Nog altijd voelen ze zich thuis in hun vertrouwde straat. “Het is echt een hele fijne buurt. We hebben ons hier altijd op ons plek gevoeld.”

Samen met collega Neeltje ga ik bij hen op bezoek. Diny ontvangt ons hartelijk. “Doe maar net of je thuis bent,” zegt ze lachend. In de keuken pruttelt de koffie al. Omdat ze door hun gezondheid niet bij de jubileumlunch kunnen zijn, brengen we gebak mee. “Ik zet de gebaksbordjes effe op m’n Mercedes,” grapt Diny, wijzend op haar rollator. “Henk is nog boven, dus je zult het met mij moeten doen.” Geen probleem, want Diny is een vlotte prater met een uitstekend geheugen.

Van Handel naar Gemert en weer terug

Na hun huwelijk woonden Diny en Henk eerst drie jaar op de Boskant in Handel. Daarna verhuisden ze naar de Borretstraat in Gemert. “Dat huis hebben we toen nog op het gemeentehuis geregeld. Zo ging dat toen gewoon,” vertelt Diny.  Maar Henk, geboren en getogen in Handel, miste zijn dorp. “We waren zó blij toen we terug naar Handel konden verhuizen. En kijk, 56 jaar later wonen we er nog steeds.” In dit huis kregen ze hun kinderen, Elly en Wiljo, die nu nog steeds in de buurt wonen. Wiljo in Gemert en Elly met haar twee zoons in Oirlo bij Venray.  Ze komen regelmatig op bezoek. “Als de kleinkinderen op bezoek komen, eten we altijd friet!”

Een buurt waar ze voor elkaar klaarstaan

De Pelgrimsweg is een straat waar buren elkaar kennen, vaak al tientallen jaren. “Zus van twee deuren verder kende ik al als klein ‘debberke’”, vertelt Diny. “We lopen de deur niet plat bij elkaar, maar we staan altijd voor elkaar klaar.” Dat bleek pas nog, toen Diny kortsluiting kreeg tijdens het stofzuigen. “Hans van hier tegenover kwam meteen helpen. Zo gaat dat hier.” Ook vertelt Diny dat ze in haar leven veel in en uit het ziekenhuis is geweest. “Ik kon dan altijd rekenen op hulp uit de buurt. Het is echt een hele fijne buurt. We hebben ons hier altijd op ons plek gevoeld.”

Van jongs af aan hard gewerkt, ook als vrijwilliger

Diny groeide op in Elsendorp en werkte al vanaf haar dertiende. Toen hun kinderen groter waren ging ze werken tijdens schooluren. “Ik ging met Tonny van een paar deuren verder prei steken, of ik ging poetsen”. Later werkte Diny vijftien jaar bij de EHBO in Time Out. “Daar heb ik heel wat meegemaakt. Maar het was dankbaar werk.”

Ook Henk begon vroeg met werken. “Op mijn dertiende al, bij de kleermaker in Handel,” vertelt hij, als hij even later bij ons aanschuift. “Als er controle kwam, moest ik me verstoppen omdat ik eigenlijk te jong was.” Daarna werkte hij als kleermaker in Boerdonk, Lieshout en uiteindelijk ruim veertig jaar bij de Vlisco – waar hij zelfs een koninklijke onderscheiding kreeg.

Beiden waren daarnaast jarenlang vrijwilliger in hun dorp. Henk bij de voetbalclub, Diny negentien jaar bij de EHBO, waarvan jaren in het bestuur. “Samen met Tonny gaf ik ook EHBO-lessen aan groep 8. Dat was altijd leuk om te doen.”

Kleine dingen, groot geluk

Tegenwoordig brengen Diny en Henk hun dagen vooral in en om huis door. “We jokeren veel samen,” vertelt Diny. “Dat is een fijne afleiding, zeker nu we allebei wat tobben met de gezondheid.” Een paar keer per week komt buurvrouw Zus langs voor koffie en een praatje. Henk kijkt graag voetbal en volgt Feyenoord nog altijd op de voet. “Ik heb jarenlang een seizoenskaart gehad,” vertelt hij trots. “Samen met onze zoon Wiljo ging ik naar Rotterdam. En ook bij Gemert ben ik vaak wezen kijken.”

Ondanks hun leeftijd doen ze nog veel zelf. “Ik heb gisteravond om half tien nog staan spinnenraggen omdat jullie kwamen,” zegt Diny. Henk houdt de tuin bij en Diny pakt wekelijks de Wmo-taxi naar Gemert voor de boodschappen. “Zolang het lukt, doen we wat we kunnen.”

 

Na 56 jaar in hetzelfde huis, midden in een ‘buurtzame’ straat vol herinneringen, is het duidelijk: Diny en Henk voelen zich hier nog altijd thuis.