Bewonersverhalen van trouwe huurders

Tot de trouwste huurders van Goed Wonen Gemert behoren ongetwijfeld Gerard en Riek Hendriks. Ze zijn 70 jaar getrouwd en 67 jaar huurder. Nadat hun huis in De Mortel was afgebrand, vond het stel in 1958 een nieuw huis in De Kieboom, in Gemert. “Dat was onze eerste woning van de stichting”, vertelt Riek. “We betaalden 7,5 gulden huur.” 

Niet veel later verhuisden ze naar de Borretstraat. Riek: “Ik was in verwachting van onze tweede zoon. Het huis in De Kieboom werd te klein. Er kwam iemand langs om te controleren of ik wel echt zwanger was. Toen hij mijn buik zag, wist hij genoeg.” De verhuizing betekende wel een forse huurverhoging, zegt Riek lachend: “We gingen van 7,5 gulden naar 13 gulden per week.”

Na de Borretstraat woonde het stel nog 20 jaar in de Vondellaan. Inmiddels is Riek, vanwege haar gezondheid, verhuisd naar Hove Vogelsanck. Gerard vond een appartement in de Prinses Irenestraat, in Ruijschenbergh. “Nog steeds in een huis van Goed Wonen.”

Over 67 jaar Goed Wonen: “We hebben het altijd goed gehad. We hebben ook nooit klachten gehad over Goed Wonen. En ik hoop Goed Wonen ook nooit over ons.”

“Samen’Thuis is ook echt samen thuis. We zorgen voor elkaar. Dat is heel fijn wonen.”

Dinie Kusters (90) begon haar wooncarrière bij Goed Wonen in 1965, 60 jaar geleden dus. “Ik ben drie keer verhuisd”, vertelt ze. “Ik heb eerst in de Rector Aldenhuysenstraat gewoond. In Handel. Dat waren mooie huizen, met een grote tuin. Mijn drie kinderen zijn daar ook geboren." Later verhuisde ze naar een appartement aan de Valkenswaardhof, voordat ze in 2016 in Gemert terechtkwam. Bij Samen’Thuis. “We wonen daar met negen dames. Ik was de zevende die zich inschreef en mocht ook als zevende kiezen. Daar was ik heel blij mee.”

“Ik woon daar hartstikke prettig. In een appartement boven, aan de achterkant. Er zijn plannen om daar te bouwen, maar ik hoop dat dat niet doorgaat. Ik heb nu een mooi uitzicht. Samen’Thuis is ook echt samen thuis. We zorgen voor elkaar en kijken naar elkaar om. Dat is heel fijn wonen.”

“Ik ben heel tevreden en wil hier blijven wonen. Ik ben 90 jaar. Ik ga echt niet meer verhuizen.”

Sinds een jaar wonen Peter (77) en Rita (76) de Sadeleer aan de Boskant in Handel. “In een nultredenwoning”, vertelt Rita. “Fijn, want ik heb een kunstheup en traplopen wordt wat lastig.” Minder fijn was dat ze met de verhuizing hun oude huis in de Rector Aldenhuysenstraat achter zich moesten laten. En vooral: hun buren. Rita: “Daar hebben we bijna 50 jaar gewoond.” Peter: “Met veel plezier. We hadden goed contact met de buren aan beide kanten. We hadden zelfs elkaars sleutel, zodat we bij elkaar binnen konden lopen als er iets was.” Dankzij dat goede contact met de buren hebben ze nooit eerder de behoefte gehad om te verhuizen, zegt Rita: “Als het goed is, is het goed. Ergens fijn wonen is meer waard dan een groot huis.”

“Ik woon op mijn oude stek. Ik ben opgegroeid in de Borretstraat en woon er nu weer. Het is er heerlijk wonen.”

“Ik ben terug in de Borretstraat”, vertelt Tiny Klokgieter (66). “Ik heb zestien jaar in de Krengelhoek gewoond. Sinds 1996 woon ik weer op mijn oude stek. In het huis van mijn moeder, waar ik ben opgegroeid. Het is heerlijk wonen in de Borretstraat. Het is vlakbij de visvijver en het groen. Daar kom ik bijna elke dag om te wandelen. De straat is wel veranderd. Vroeger kende je iedereen. De mensen zijn nu meer op zichzelf. Er spelen ook veel minder kinderen op het pleintje. Vroeger was daar altijd wat te doen.”

Jo (84) en Martin van Oorschot (86) wonen al 59 jaar in de Borretstraat. Over hoe ze daar terechtkwamen, vertellen ze: “Simpel. Er kwam een huis vrij. Daar zijn we gaan wonen en we zijn nooit meer weggegaan. Het heeft altijd goed gelopen. We hebben nooit problemen gehad. We hebben ook altijd goede buren gehad. Dat is veel waard. De straat was één geheel. Iedereen kende elkaar. We gingen vaak samen op stap, zoals met carnaval. We hebben hier alles wel meegemaakt samen.”

Sinds twee jaar wonen de schoonzussen Gruijters tegenover elkaar, in appartementen aan de Berglarenstraat en de Nieuwe Biezen. “Als we op ons balkon staan, kunnen we naar elkaar zwaaien”, vertellen ze vrolijk. De jaren daarvoor woonden ze ieder met hun man aan een andere kant van Gemert: in de Potgieterstraat (54 jaar) en de Jan van Amstelstraat (35 jaar). Sinds hun echtgenoten zijn overleden, zoeken ze elkaar graag op, vervolgen ze. Zeker nu ze tegenover elkaar wonen. “Dankzij Goed Wonen zijn we ineens buren geworden.”

Marcel (74) en Tina van den Heuvel (75) wonen sinds 1976 in de Pastoor Attendorenstraat. “Ik werkte als conciërge op het Macropedius-college”, vertelt Marcel. “We komen eigenlijk uit Beek en Donk, maar de schooldirectie vond het beter dat we in Gemert zouden wonen. Ze zijn bij Goed Wonen gaan bemiddelen. Niet veel later konden we naar Gemert verhuizen. We hebben er altijd fijn gewoond. De bushalte, de supermarkt, het is allemaal vlakbij. De straat is ruim en de huizen hebben flinke tuinen.”

“Het is een fijne straat. Altijd geweest. Er zijn nog drie echtparen die hier al 53 jaar wonen.”

Samen met haar 80-jarige man woont Jeanne Deckers (75) in de Prelaat van Dinterstraat. “Al vanaf 1972”, zegt ze. “We kwamen er wonen toen we trouwden. We zijn daarmee niet de enigen. Er zijn nog drie echtparen die al 53 jaar in de straat wonen. We kennen elkaar goed. Het is altijd een fijne straat geweest: netjes en rustig. Maar toch zit je overal vlakbij. We hebben ook nooit iets vervelends meegemaakt.”

Riek Vereijken (83) woonde van 1968 tot 2007 in de Monseigneur Hilhorststraat. Sindsdien woont ze in de Peperbus. “In een appartement. Alles is gelijkvloers. Ik ben daar nieuw komen wonen. Dat is heel fijn wonen.” Dat was het in de Monseigneur Hilhorststraat ook, vervolgt ze: “We woonden vlak bij school en vlak bij de sportvelden. Daar was het goed. Er waren altijd veel kinderen op straat aan het spelen.” Ze had, kortom, nooit de behoefte om te verhuizen: “Als je ergens fijn woont, dan blijf je zitten.”