Welkom Over Goed Wonen Gemert Organisatie Laatste nieuws Jan en Francie genieten van hun vers verbouwde huis in Bakel

Jan en Francie genieten van hun vers verbouwde huis in Bakel

‘Zolang we niet weg hoeven, gaan we hier niet weg’

De woningen aan De Helling in Bakel zijn weer helemaal klaar voor een gezonde toekomst. Ze kunnen weer jaren mee. Ook het huis van Jan en Francie Brisko werd flink verduurzaamd. Hoe kijken zij terug op de verbouwing?

Jan en Francie hoeven daar niet lang over na te denken. Francie: “Het is allemaal heel goed verlopen. We hadden ook goed contact met het personeel. Volgens mij kwamen ze hier graag over de vloer.” Jan knikt: “Dat denk ik ook.”

Twee maanden flink verbouwen

De woningen aan De Helling kregen een flinke opknapbeurt. De gevels zijn schoongemaakt en het oude voegwerk is vervangen. Ook de muren en daken zijn geïsoleerd. Tegelijk zijn alle dakpannen vernieuwd. De oude kozijnen maakten plaats voor nieuwe kozijnen met dubbel glas. Verder kregen de woningen een hybride warmtepomp, die helpt om minder gas te gebruiken. “In totaal zijn ze zo’n twee maanden bezig geweest”, rekent Jan snel uit. Francie: “Die waren eigenlijk zo voorbij. Natuurlijk was het niet altijd fijn om in de rotzooi te zitten. Maar de mensen werkten netjes en ruimden alles meteen op. Dat ging heel goed.”

De gordijnen en rolluiken pasten niet meer

Eén ding zat tegen: de gordijnen en rolluiken pasten niet meer door de nieuwe kozijnen. “Dus we hebben nieuwe moeten kopen”, vertelt Francie. Ze knipoogt even. “Ik heb nog gevraagd of we compensatie konden krijgen. Maar daar ging Goed Wonen niet in mee. ‘Je verdient het snel genoeg terug dankzij de isolatie en de warmtepomp’, zeiden ze. Daar gaan we dus maar van uit.” 

Een ijsje voor de bouwvakkers op warme dagen

Dat het contact met de bouwvakkers goed verliep, was misschien ook aan Jan en Francie zelf te danken. De verbouwing vond plaats aan het begin van de zomer, toen het soms dik boven de 30 graden was. “We hadden af en toe medelijden met ze. Het was echt heel warm”, zegt Francie. Ze trakteerde de werknemers van het bouwbedrijf daarom op waterijsjes. Lachend: “Daar waren ze blij mee!”

Jaren terug kregen ze al een nieuwe badkamer en toilet

Het is voor Jan en Francie de tweede verbouwing aan hun woning. In 2006 kregen ze een nieuwe badkamer en een nieuw toilet. “En we konden toen ook voor een nieuwe keuken kiezen”, zegt Francie. “Maar die hadden we zelf al gezet. Dus dat vonden we niet nodig.”

Hun eerste huis samen

Hun huis, midden op De Helling, is al sinds 1982 hun thuis. Ze wonen er nog steeds met veel plezier, benadrukken ze. Het is ook de plek waar ze voor het eerst gingen samenwonen. Jan is geboren en getogen in Bakel. Francie komt uit Helmond. “We kregen de sleutel in september”, blikken ze vrolijk terug. “En in november zijn we getrouwd. Er was niet eerder plaats bij Vermulst, onze trouwlocatie.” De wijk was net nieuw gebouwd en hun woning was vers opgeleverd, gaan ze verder: “Dus we kwamen in een compleet nieuw huis te wonen. Dat was luxe.”

“We deden in de straat heel veel samen”

Francie, die al in Bakel werkte, vond snel haar draai in haar nieuwe omgeving. Er woonden veel jonge gezinnen in de straat en dat maakte de buurt gezellig. Zelf kregen Jan en Francie in 1988 hun zoon Roel. “We deden in de straat heel veel met elkaar samen”, vertelt Francie. Ze wijst naar een picknickbank bij het speelveldje direct achter hun woonblok. “Daar hebben we heel wat uurtjes gezeten. De kinderen konden lekker spelen en voetballen. Wij zorgden om de beurt voor de koffie.” Jan: “Het zat altijd vol. En als er te weinig stoelen waren, haalden we die bij ons uit de tuin.” Francie: “Dat kwam best vaak voor.”

Nog steeds helemaal op hun plek

De saamhorigheid van de beginjaren is een stuk minder geworden. Oude buren zijn verhuisd en met nieuwe buren is het contact soms lastiger. “Maar we wonen hier nog steeds naar onze zin”, zegt Francie. Jan: “We zitten hier goed.” Francie: “Nu helemaal. We zullen het straks ook wel merken aan de energierekening. Zolang we niet weg hoeven, gaan we hier niet weg.”