Mijn woning is een tempel van rust
Frits noemt zijn woning 'een tempel van rust'
Maar stilzitten kan hier niet. Hij heeft altijd tijd voor een helpende hand in de buurt.
De heg knippen? Een muurtje metselen? Je hoeft het als ‘buur’ maar te vragen en Frits de Sadeleer (70) staat voor je klaar. Want stil zitten? Dat is absoluut niets voor hem. ‘Fysiek bezig zijn houdt me jong en vitaal. Daarnaast help ik graag een ander.’
Frits was pas twintig jaar oud toen hij de bovenste verdieping van zijn huidige huis aan De Kieboom betrok. ‘Als jong ‘broekie’ was ik net gescheiden. Gelukkig kon ik een woning huren bij Goed Wonen Gemert.’ In die tijd was het nog een duplexwoning en werd het huis nog aan meerdere bewoners tegelijk verhuurd. ‘De muren van de begane grond hebben veel verschillende kleuren en behang gekend,’ grapt hij. ‘Ik heb echt veel verschillende onderburen gehad. Gelukkig kreeg ik na een paar jaar de mogelijkheid om het hele huis te huren.’
Frits is trots op zijn woning
Omdat er verschillende mensen hebben gewoond in het onderste deel van het huis, kon het volgens hem wel wat aandacht en liefde gebruiken. ‘Ik heb alles aangepakt. Van de wenteltrap en de badkamer tot de overkapping en de vijver.’ Daar draaide hij zijn hand niet voor om. ‘Ik heb altijd in de bouw gewerkt, ik vond het leuk om dit in mijn vrije tijd te doen. Deze woning was vroeger een krot, nu een tempel van rust. Ik ben er écht trots op.’
Zijn Indonesche bloed zie je terug in zijn interieur
Als hij zijn stijl zou moeten omschrijven? ‘Ik heb Indonesisch bloed, dat zie je ook terug in mijn interieur. Je ziet bij mij veel elementen van hout en riet. Daarnaast houd ik van drukke, kleurrijke patronen en veel planten.’ De benedenverdieping heeft geen binnenmuren. En ook is er geen deur te bekennen. ‘Ik vind het fijn dat het zo open is, alles staat met elkaar in verbinding.’
Inmiddels is Frits 70 jaar oud. Maar achter de geraniums zitten? Dat doet hij niet. ‘Ik sta iedere ochtend om 05.00 uur op. Na een zonnegroet ga ik koken, het liefst een warme rijsttafel. Daarna ga ik een stuk fietsen en doe ik mijn boodschappen.’ Dan is het nog maar 09.00 uur en trekt Frits zijn kluskleren aan. ‘Klussen is mijn manier van ontspannen.’ Op dit moment is hij bezig met het opnieuw lakken van de kozijnen. ‘Dat kan ik gelukkig nog allemaal. Maar ik maak daarvoor ook bewuste keuzes.’
Anderen helpen geeft ontspanning en voldoening
Hij leeft, zoals hij dat zelf noemt, een écht nonnenbestaan. ‘Ik drink al heel lang geen alcohol. Daar komt bij dat ik altijd heel erg gezond eet. Soms drie keer per dag warm.’ Verder zie je bij Frits geen tv-scherm, computer of radio binnen. ‘Ik vind dat rustgevend. Ik haal mijn ontspanning en voldoening uit anderen dingen.’
Zoals uit andere mensen helpen. ‘Die eigenschap heb ik van mijn moeder. Iedereen was altijd welkom bij ons en eten was er in overvloed. Ik heb toen ze ziek werd ook heel lang voor haar gezorgd, dat is heel gebruikelijk binnen onze cultuur.’ Naast zijn moeder heeft hij ook veel mensen in zijn buurt geholpen. ‘Van het bouwen van een schutting of overkapping tot het bijhouden van het groen. Iedereen wist me te vinden voor een klusje.’
Tijd om de buurt netjes te houden
Ook nu nog doet hij wat hij kan. ‘Ik vind het fijn dat de buurt er netjes uitziet. Niet iedereen heeft daar tijd voor. Ik wel, daarom doe ik dat ook graag. Even schoffelen, afvalcontainers schoonspuiten of de stoep schoonvegen. Laat dat maar aan mij over nu ik het nog kan.’
Of hij nog grote wensen heeft voor de toekomst? ‘Stel dat ik niet meer bij Goed Wonen zou kunnen huren, dan begin ik ergens anders helemaal opnieuw. Dan ga ik het liefst wonen in Zuid-Amerika, daar waar het lekker weer is. En bouw ik mijn eigen woning, helemaal van hout.’