Na bijna drieëndertig verhuizen uit de Wassenaarstraat

Yvonne en Ruud Schellekens verruilden de Wassenaarstraat voor de Prinzenstraat

‘We konden voor alles bij elkaar aankloppen, zelfs midden in de nacht’

Ze voelen zich helemaal thuis in hun nieuwe woning in de Gemertse Prinzenstraat. Toch viel het Yvonne en Ruud Schellekens zwaar om de deur van hun huis in de Wassenaarstraat, op de nominatie voor nieuwbouw, achter zich dicht te trekken. ‘Wat we daar met de buurt samen hadden krijgen we nooit meer terug.’

“We hebben al regelmatig voor onze oude deur gestaan”, vertelt Yvonne Schellekens met een vrolijke lach. “Dan hadden we boodschappen gedaan en reden we zonder erg naar ons oude huis”, vult haar man Ruud Schellekens al even vrolijk aan.

Drieëndertig jaar in een echte volksbuurt

Die vergissing valt goed voor te stellen. Bijna drieëndertig jaar woonden Yvonne en Ruud Schellekens in de Wassenaarstraat in Gemert. Ze hadden hun hart verpand aan hun plek in die straat, tegen de rand van het Gemertse centrum. Yvonne: “Een echte volksbuurt. We deelden alles met elkaar en konden voor alles bij elkaar aankloppen. Al was het midden in de nacht en was het voor een blikje tomatenpuree.”

De oude woning moet plaatsmaken voor nieuwbouw

Die periode hebben ze achter zich moeten laten. De huizen aan de straatkant van Yvonne en Ruud Schellekens staan op de nominatie om plaats te maken voor nieuwbouw. Dus gingen ze samen met Goed Wonen op zoek naar een nieuwe, passende woning. Die vonden ze in de Prinzenstraat.

“Dit is een veel beter huis”, zegt Ruud, die verzekert dat hun blok in de Wassenaarstraat helemaal ‘op’ was: “Je kon nog geen schilderij ophangen. Als je een gaatje in de muur boorde kwam er zwart gruis naar buiten.” “We hebben hier ook ruimere slaapkamers”, vult Yvonne aan. “We slapen hier veel beter.”

Hun oude straat met pijn in het hart verlaten

Toch hebben ze hun straat met pijn in het hart verlaten, vertelt ze daar gelijk achteraan “Wat we daar met de buurt samen hadden krijgen we nooit meer terug. We beleefden alles samen; geboortes, huwelijken, maar ook overlijdens. We hielpen elkaar overal bij. En als er iets te doen was deed de hele straat mee.” “Zeker zomers was het feest”, vervolgt Ruud met zichtbaar plezier in de ogen: “We zetten een partytent in de voortuin en gingen aan de gang.” Yvonne: “De buren van de overkant namen chips mee. Anderen kwamen met snacks. Wij deden het bier. Zo maakten we van elke dag een feestje.”

Nooit meer weg uit hun nieuwe woning in de Prinzenstraat

Die partytent blijft komende zomer in de hoes, weet Ruud nu al. En dat is niet eens zo erg, zegt hij met een knipoog: “Wij worden ook een dagje ouder.” Bovendien, voegt Yvonne toe: “Wat we daar samen hebben opgebouwd gaat niet zomaar weg. We moeten misschien iets verder fietsen, maar ik weet zeker dat we elkaar blijven zien.” Ze noemt speciaal haar buurvrouw: “Vanaf het begin hadden we een goed klik met elkaar. Zij vertrekt binnenkort ook, dus ik ben haar onze verhuisdozen al gaan brengen.” Ruud: “Het was jammer dat we moesten verhuizen. Maar we willen hier nu niet meer weg.”