Ruim een halve eeuw buren

‘Je moet van elkaar op aan kunnen’

Bijna 54 jaar geleden kwamen Willy en Toos Smolders naast Noud en Maria van Bakel wonen, aan de Lambertweg in De Rips. In al die jaren deelden ze de oprit én lief en leed met elkaar. Wat is het geheim van deze trouwe Ripse buren?

“Je moet elkaar hîn laten doen”, zegt Noud van Bakel lachend. “En de deur niet bij elkaar plat lopen. Dat werkt niet”, voegt Willy Smolders al even vrolijk toe. Toos Smolders-van Alphen: “Maar je moet elkaar wel een beetje in de gaten houden.” Noud, knikkend: “Als er iets is, dan moet je elkaar helpen.” Willy: “Je moet van elkaar op aan kunnen.”

Trouwen omdat ze een woning kregen

Het is november 1971 als Willy en Toos Smolders aan de Lambertweg 14 gaan wonen, in het dorpshart van De Rips. De woningen in hun blok worden verhuurd door de toenmalige gemeente Bakel-Milheeze, waar De Rips ook onder valt. “We stonden nog niet zo lang ingeschreven”, herinnert Willy zich. “Maar al snel kregen we bericht dat er een huis vrij kwam.” Dat betekende dat ze als jong stel vaart moesten maken, voegt Toos toe: “We hadden verkering. En van samenwonen kon geen sprake zijn. Dus moest er snel getrouwd worden.”

Toen kon je gewoon de wethouder om een huis vragen

Noud en Maria van Bakel hadden hun bruiloft toen al lang en breed gevierd. Zij kregen de sleutel van hun huis op nummer 12 twee jaar eerder, in oktober 1969. “Ik ben bij de wethouder langsgegaan om te vragen of er een huis vrij kwam”, vertelt Noud met een lach. “Toen kon dat nog gewoon.”

'We hebben hier altijd veel plezier gehad'

Als geboren en getogen Ripsenaren kenden Noud en Willy elkaar al vanuit hun jeugdjaren. Toos van Alphen en Maria Kuijpers kwamen van buiten het dorp, Toos uit De Mortel en Maria uit Rijkevoort. “Maar we voelden ons al snel thuis”, zegt Toos. “In die tijd wist je ook wel wie iedereen was.” Wat daarbij scheelde was dat de buren in een levendige straat terecht kwamen, vervolgt ze: “Zeker in de beginjaren werd er van alles georganiseerd. Met carnaval bijvoorbeeld.” Willy: “Dan bouwden we met de hele straat een wagen voor de optocht. We hebben hier altijd veel plezier gehad.”

Veel veranderd door de jaren heen

Ondertussen werd ook het gezinsgeluk vergroot, zowel op nummer 12 als op nummer 14. Noud en Maria verwelkomden twee dochters. Willy en Toos mochten een zoon en dochter in de armen sluiten. Die kroost is inmiddels alweer jaren uitgevlogen. Carnavalswagens worden in de Lambertweg niet meer gebouwd. En de huizen zijn in 1997 door Goed Wonen overgenomen van de gemeente Gemert-Bakel.

Maar de buren zijn nog steeds blij met elkaar

Maar de buren wonen nog steeds in volle tevredenheid naast elkaar. Al laat het overlijden van Maria van Bakel-Kuijpers, drie jaar geleden, duidelijke sporen na. Noud, zichtbaar aangedaan: “Het blijft moeilijk. Dat ik haar moet missen doet nog elke dag pijn.” Toos: “We gingen samen zwemmen, ze hielp me met mijn haar, we dronken koffie als het zo uitkwam. Ze was gewoon een goede buurvrouw.”

‘Ik hoop dat we nog jaren naast elkaar mogen wonen’

Het zijn gebeurtenissen die je als buren nog dichter bij elkaar brengen. Al zit het met de band tussen Noud van Bakel en Willy en Toos Smolders na 54 jaar sowieso wel goed. En dat mag gerust nog even zo blijven, zegt Willy: “Ik hoop dat we nog jaren naast elkaar mogen wonen.” Toos: “We hebben hier alle ruimte en kunnen nog goed vooruit.” Noud, met een knipoog: “Ik weet dat ze me een beetje in de gaten houden. Ik hoef nergens anders heen.”